Hoewel zo nu en dan in het koor de discussie oplaait of er
eens "iets heel anders, Brahms of zo" gezongen zou moeten
worden, houdt het koor zich sinds jaar en dag bij de Oude
Muziek. De vijftiende tot en met de zeventiende eeuw hebben
dan ook een baaierd aan klanken en sferen te bieden: missen,
motetten, maar ook expressieve wereldlijke liedjes van
Italiaanse componisten als Luca Marenzio, de dramatiek van de
Engelsman Orlando Gibbons, de buitenissige klanken van
Spaanse componisten als J. Vásquez, of de schitterende
polyfonie van Heinrich Schütz. Een grote favoriet van
het koor is Josquin Desprez (1440-1521), die wel de grootste
componist van zijn tijd is genoemd. Zijn beroemde lied "Mille
regretz" - dat veel andere componisten heeft
geïnspireerd - was naar verluidt het lievelingsnummer
van Keizer Karel V. Enige tijd geleden hebben wij een
concertje gegeven, waarin wij onder leiding van George Bretz
een aantal Europese madrigalen ten gehore hebben gebracht.
A capella
Het AKK repeteert zonder begeleiding van een instrument
(zoals een piano, die bij de meeste koren te vinden is).
Het enige hulpmiddel dat onze dirigent altijd bij de hand heeft, is een stemvork.
De zangtraditie van de renaissance was ook onbegeleid - a capella dus.
Voor een speciaal stuk, een mis of motet,
kan er op de uitvoering wel eens een instrument worden toegevoegd,
zoals een orgeltje dat zorgt voor een basso continuo, een doorlopende baslijn.
Bij een mis van Jacob Obrecht (1451-1505) die we in 1998 hebben uitgevoerd,
werden sommige delen feestelijk versterkt door een blazersensemble.
Bij een ander optreden was er een luitist
die tussen onze stukken door solostukjes voor luit uit dezelfde tijd speelde.
Kooropstelling
De polyfone traditie van de vijftiende eeuw schreef voor dat de zangers in een kring stonden,
geschaard rond een majestueuze lezenaar waarop aan twee kanten de te zingen muziek stond:
Zingen uit mensurale notatie, gezamenlijk rond één lessenaar!
Bij die traditie hoort dat gezongen wordt aan de hand van de mensurale, of "oude" notatie,
het middeleeuwse (mensurale) notenschrift waarin de noten vierkante,
deels aan elkaar verbonden blokjes zijn en waarin van maatstrepen nog geen sprake is:
Oude notatie: geschreven zoals de lijnen in de muziek op en neer golven
Het AKK heeft zich onder leiding van de Japanse dirigent Tetsuro Hanai
uitgebreid met het zingen uit de oude notatie beziggehouden.
Op het ogenblik zingt het koor alleen uit het bekende moderne notenschrift,
wat niet wegneemt dat we ons vaak in een kring opstellen,
met de stemgroepen (sopraan, tenor etc) niet bij elkaar, maar juist om en om.
Dit doet vaak wonderen voor de harmonische samenklank.
